„H” w NHC: Rocznica Porozumień Helsińskich

Genezy Porozumień Helsińskich tkwią w kwestiach bezpieczeństwa, wywodząc się z pragnienia Związku Radzieckiego uznania swoich zachodnich granic (ustanowionych pod koniec II wojny światowej) w Europie Wschodniej. Choć początkowo odrzucane przez państwa zachodnie, klimat odprężenia na początku lat 70. doprowadził do zmiany ich nastawienia. Zaowocowało to Konferencją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (sierpień 1975) i podpisaniem Porozumień Helsińskich.

Bodźce dla Porozumień

Dla ówczesnego przywódcy Związku Radzieckiego Leonida Breżniewa, znaczenie Porozumień polegało na uznaniu granic po II wojnie światowej przez narody zachodnie. Breżniew wierzył, że uznanie granic zniechęci dysydentów za żelazną kurtyną do powtarzania aktów oporu i protestów, takich jak Praska Wiosna. Stało się zupełnie odwrotnie. Zamiast tego, zainspirowało to powstanie ruchu społeczeństwa obywatelskiego składającego się z Grup Helsińskich i Komitetów Helsińskich, których celem było rozliczanie rządów z przestrzegania praw człowieka. Pomimo początkowej krytyki ze strony zachodnich przywódców, takich jak ówczesny prezydent USA Gerald Ford, za „sprzedanie Europy Wschodniej Sowietom”, Porozumienia miały (i nadal mają) znaczący wpływ na kraje w całym regionie OBWE.

.

Dodaj komentarz