Triceps tendonitis

Original Editor – Jetse De Proft Top Contributors – Anneta Adamou, Wanda van Niekerk, Jetse De Proft, Claire Knott en Leana Louw

Introductie

Triceps tendonitis is de zeldzaamste peesontsteking van de elleboog. Is een aandoening waarbij er een ontsteking is in de tricepspees die pijn veroorzaakt aan de achterkant van de elleboog. De spier aan de achterkant van de arm heet triceps brachii. De triceps loopt achter het schoudergewricht langs en eindigt aan de achterkant van de onderarm nadat hij het achtervlak van de elleboog heeft gekruist. Tijdens de contractie komt er spanning door de pees. Wanneer deze neiging toeneemt of vele malen wordt herhaald, raakt zijn pees geblesseerd. Zijn verwonding wordt gevolgd door degeneratie en ontsteking. Dit gebeurt traumatisch nadat veel spanning op de pees is uitgeoefend of door geleidelijke kleine letsels door overbelasting.

Clinisch relevante anatomie

De musculus triceps brachii ontleent zijn naam aan een drieledige oorsprong bestaande uit mediale, laterale, en lange koppen. De mediale kop is afkomstig van de dorsale humerus, inferieur aan de radiale groef, en sluit aan op het intermusculaire septum. De laterale kop is afkomstig van het dorsale opperarmbeen, superieur aan de radiale groef. De oorsprong van de lange kop is de tuberkel infra-glenoideus van het schouderblad. De drie koppen vormen samen één pees die op het olecranon van de ellepijp wordt ingebracht. De functie van de triceps brachii is strekking van de onderarm in het ellebooggewricht. Bovendien draagt de lange kop bij tot de strekking en adductie van de arm in het schoudergewricht. De triceps speelt ook een rol bij het creëren van anatomische ruimten die worden doorkruist door neurovasculaire structuren. De innervatie van de triceps wordt verzorgd door de radiale zenuw. De spier wordt gevoed door de diepe arteria brachialis.

Epidemiologie/Etiologie

Triceps tendonitis is de minst voorkomende blessure in het ellebooggebied en is voornamelijk te wijten aan het overbelastingssyndroom. Tendonitis kan voorkomen bij patiënten van alle leeftijden, vooral bij mannen en nog meer bij professionele gewichtheffers, werpsporters en voetballers door het constante strekmechanisme van de elleboog. Het wordt ook waargenomen bij sporten die een snelle samentrekking van de triceps vereisen, zoals off-road mountainbiken, motorrijden en springen. Mensen met verminderde kracht of lenigheid en het simpelweg tillen van zware voorwerpen verhogen het risico op tendonitis van de triceps. indien niet goed behandeld, wordt het herstelproces verlengd.

Pathofysiologie

Tendonitis van de triceps komt meestal voor in het osteo-tendon gewricht van de pees in het olecranon maar ook in de pees zelf of in het myotendineuze gewricht. Als systematische risicofactoren die de pees verzwakken zijn gerapporteerd: metabole syndromen, endocriene aandoeningen zoals diabetes en hypoparathyroïdie. Anderzijds zijn lokale factoren die leiden tot verzwakking of letsel van de pees de injectie van corticosteroïden, anabole steroïden en overtraining, wat leidt tot peesziekte of gedeeltelijke of volledige ruptuur van de pees.

Klinische voorstelling

De belangrijkste symptomen van triceps tendonitis zijn gevoeligheid en pijn in de lengterichting van de pees of gevoeligheid en lokale pijn in de insertie in het olecranon. De pijn verergert bij geforceerde extensie tegen weerstand. Patiënten beschrijven pijn en/of zwakte bij activiteiten waarbij de elleboog moet worden gestrekt. Het is ook mogelijk dat er zwelling is rond de elleboog. Distale triceps tendinitis wordt gekenmerkt door gevoeligheid aan de aanhechting van de tricepsspier, en de pijn wordt verergerd bij actieve of geforceerde extensie van de elleboog.

Triceps Tendinitis Associated Injuries / Differential Diagnosis

  • Laterale epicondylitis
  • Mediale epicondylitis
  • Posterior elbow impingement
  • Elleboog artritis
  • Olecranon bursitis
  • Synovial plica syndrome
  • Snapping triceps

Diagnostische procedures

Merendeel van de keren, wordt de diagnose uitgesteld door een verkeerde diagnose. Een grondig subjectief en objectief onderzoek door een fysiotherapeut is meestal voldoende om de diagnose triceps tendonitis te stellen. Soms kan verder onderzoek zoals een echografie, röntgenfoto, CT-scan of MRI-scan nodig zijn om te helpen bij de diagnose en om de ernst van de aandoening te beoordelen.

Uitkomstmaten

De streepjesvragenlijst van handicaps van de arm, schouder en hand.

Medische behandeling

In sommige gevallen kan tricepspeesontsteking conservatief worden behandeld met aanpassing van de activiteit, NSAID’s en af en toe rustspalken.

Fysiotherapeutische behandeling

Fysiotherapeutische behandeling omvat een periode van immobilisatie gevolgd door ROM en vervolgens versterkende oefeningen.Initiële spalkimmobilisatie met de elleboog in 30o flexie wordt gedurende ongeveer 4 weken voortgezet. Na de immobilisatie wordt een geleidelijke toename van de elleboogbeweging toegestaan, met het doel binnen 12 weken een volledige ROM te bereiken. De laatste fase is de invoering van oefeningen om de strekkracht te vergroten. Volledige strekkracht kan worden bereikt tussen 6 en 9 maanden.

  • Tendinopathie
  • Roze vlaggen en pezen
  • Mediale epicondylitis
  • Laterale epicondylitis
  • Tendinopathie online cursus op Physioplus: https://members.physio-pedia.com/course_tutor/ebonie-rio/?utm_source=physiopedia&utm_medium=search&utm_campaign=ongoing_internal
  1. 1.0 1.1 Lappen S, Geyer S, Scheiderer B, Macken C, Mazzocca AD, Imhoff AB, Siebenlist S. Distale triceps tendinopathieën. Obere Extremität 2020:1-5.
  2. Jafarnia K, Gabel GT, Morrey BF. Triceps tendinitis. Operatieve Technieken in de Sportgeneeskunde. 2001 Oct 1;9(4):217-21.
  3. Tiwana MS, Sinkler MA, Bordoni B. Anatomy, Shoulder and Upper Limb, Triceps Muscle. StatPearls . 2020 May 30.
  4. Triceps Brachii Muscle – Origin, Insertion & Innervatie – Human Anatomy | Kenhub. Available from: https://www.youtube.com/watch?v=R-TxrDzYSdM&feature=emb_logo
  5. Celli A, Arash A, Adams RA, Morrey BF. Triceps insufficiëntie na totale elleboog arthroplastie. JBJS. 2005 Sep 1;87(9):1957-64.
  6. Dunn JC, Kusnezov N, Fares A, Rubin S, Orr J, Friedman D, Kilcoyne K. Triceps tendon ruptures: a systematic review. Hand. 2017 Sep;12(5):431-8.
  7. Sollender JL, Rayan GM, Barden GA. Tricepspeesruptuur bij gewichtheffers. Journal of Shoulder and Elbow Surgery. 1998 Mar 1;7(2):151-3.
  8. Sierra RJ, Weiss NG, Shrader MW, Steinmann SP. Acute triceps rupturen: case report and retrospective chart review. Journal of shoulder and elbow surgery. 2006 Jan 1;15(1):130-4.
  9. Jafarnia K, Gabel GT, Morrey BF. Triceps tendinitis. Operatieve Technieken in de Sportgeneeskunde. 2001 Oct 1;9(4):217-21.
  10. Taylor S, Hannafin J. Evaluation and Management of Elbow Tendinopathy. Sport Gezondheid: A Multidisciplinary Approach. 2012;4(5):384-393.
  11. Dunn JC, Kusnezov N, Fares A, Rubin S, Orr J, Friedman D, Kilcoyne K. Triceps tendon ruptures: a systematic review. Hand. 2017 Sep;12(5):431-8.
  12. Laratta J, Caldwell JM, Lombardi J, Levine W, Ahmad C. Evaluatie van veel voorkomende elleboogpathologieën: een focus op lichamelijk onderzoek. De Arts en Sportmedicijnen. 2017 Apr 3;45(2):184-90.
  13. Tom JA, Kumar NS, Cerynik DL, Mashru R, Parrella MS. Diagnose en behandeling van tricepspeesletsels: een overzicht van de literatuur. Klinisch Tijdschrift voor Sportgeneeskunde. 2014 May 1;24(3):197-204.
  14. Taylor SA, Hannafin JA. Evaluatie en beheer van elleboog tendinopathie. Sports Health. 2012 Sep;4(5):384-93.
  15. Donaldson O, Vannet N, Gosens T, Kulkarni R. Tendinopathieën rond de elleboog deel 2: mediale elleboog, distale biceps en triceps tendinopathieën. Schouder & Elleboog. 2014 Jan;6(1):47-56.
  16. Demirhan M, Ersen A. Distale triceps rupturen. EFORT Open Reviews. 2016;1(6):255-259.

Plaats een reactie