Lloyd George wordt Eerste Minister

Wist u dat David Lloyd George op 7 december 1916 de Eerste Minister van het Verenigd Koninkrijk werd?

1916 was weer een moeilijk jaar geweest voor Groot-Brittannië tijdens de Eerste Wereldoorlog. Herbert Henry Asquith was sinds 1908 premier van het land en had gedurende het hele conflict de macht tot dan toe in handen gehad.

David Lloyd George

De eerste jaren van de oorlog hadden Groot-Brittannië echter veel problemen opgeleverd. Er waren mislukte pogingen geweest om een tweede front te openen bij Gallipoli, en schandalen over de bewapeningsproductie in eigen land. Dit laatste had ertoe bijgedragen dat de invloedrijke politicus David Lloyd George minister van Munitie was geworden.

In 1916 lanceerden de Entente Geallieerden het hele jaar door gezamenlijke offensieven tegen Duitsland en Oostenrijk-Hongarije. Het doel was om de oorlog dat jaar tot een einde te brengen. Het mislukken hiervan zou gevolgen hebben voor zowel generaals als politici.

Oorlog op alle fronten

Het doel van de Entente Geallieerden in 1916 was om de Centrale Mogendheden op de knieën te krijgen met herhaalde en gecoördineerde aanvallen in Frankrijk, Italië en Rusland. Het vermogen van de Duitsers om deze offensieven te weerstaan, zorgde er echter voor dat de oorlog zich voortsleepte.

Herbert Henry Asquith

De Duitse aanval bij Verdun in februari in 1916 betekende dat Frankrijk zich niet langer volledig kon wijden aan het komende Frans-Britse offensief aan het Westelijk Front en de moeilijkheden van Groot-Brittannië verdiepten zich naarmate de zomer aanbrak. De Slag bij Jutland eind mei had de beroemde Britse Grand Fleet de langverwachte kans geboden om hun Duitse tegenstanders in de strijd te verslaan. Hun onvermogen dit te doen en de schijnbaar onbesliste aard van de slag was een klap voor het nationale moreel.

Binnen enkele weken werd het land opnieuw opgeschrikt door het nieuws dat na het zinken van zijn schip op weg naar Rusland, Lord Kitchener was verdronken. Terwijl Kitchener in de begindagen van de oorlog een enorm invloedrijke en populaire figuur was geweest, omdat hij verantwoordelijk was voor de enorme rekruteringsinspanningen in 1914, was hij in de jaren daarna gemarginaliseerd nadat hij de productie van granaten verkeerd had aangepakt.

Toen de Britten en Fransen vervolgens in juli 1916 deelnamen aan hun gezamenlijke aanval op de Somme, versterkten de enorme verliezen, vooral op de eerste dag, en het gebrek aan succes ondanks het aanvankelijke optimisme, de vrees dat de oorlog wel eens langer dan het lopende jaar zou kunnen voortduren. Het uitblijven van beslissend succes voor Italië of Rusland bij hun aanvallen in 1916 bevestigde deze zorgen.

Naast deze kwesties, de Ierse Paasopstand en de invoering van de dienstplicht, een onderwerp dat altijd zeer controversieel bleek, verzwakte Groot-Brittannië nog meer en het geloof in de regering om de oorlog met succes te voeren.

Een jaar dat veel had beloofd, had ogenschijnlijk weinig opgeleverd.

David Lloyd George

David Lloyd George was al voor de Eerste Wereldoorlog een invloedrijk en populair politicus. Als trotse Welshman was hij tegen de Tweede Boerenoorlog, deels omdat het erop leek dat het Britse Rijk een nederlaag zou toebrengen aan een kleiner land.

Drie 8 inch houwitsers van de 39e Siege Batterij, Royal Garrison Artillery (RGA), vurend vanuit de Fricourt-Mametz Vallei tijdens de Slag aan de Somme, augustus 1916. – Afbeelding met dank aan het Imperial War Museum: Q 5818

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog bekleedde hij de functie van kanselier van de schatkist. In de weken voor de oorlog was er enige discussie over de vraag of Lloyd George militair ingrijpen zou steunen of niet. Zijn uiteindelijke besluit om de oorlogsverklaring aan Duitsland te steunen was ingegeven door zijn geloof in de noodzaak België te verdedigen, een klein land als Wales.

Hij bleef in zijn functie als kanselier tot 1915 en de Shell Crisis in Groot-Brittannië. Het Britse Expeditieleger in Frankrijk had gefaald in hun recente slag om Aubers Ridge en de bevelhebber, generaal Sir John French, liet weten dat hij defecte artilleriegranaten en het onvermogen van fabrieken in Groot-Brittannië om het leger te bevoorraden, de schuld gaf.

Het daaruit voortvloeiende schandaal leidde tot de val van de liberale regering, op dat moment geleid door Herbert Asquith, en kostte Lord Kitchener veel van zijn macht en prestige. Het zou uiteindelijk ook Generaal Sir John French zijn baan kosten. Asquith behield de controle als premier, maar alleen binnen een coalitieregering met Lloyd George als minister van Munitie, belast met het op een aanvaardbaar niveau brengen van de bewapeningsproductie.

Na de dood van Lord Kitchener breidde Lloyd George zijn eigen machtsbasis uit door in juni 1916 de positie van staatssecretaris van Oorlog te veroveren.

Toen de militaire operaties van 1916 in november en december van dat jaar hun hoogtepunt bereikten, daalde het vertrouwen in Asquith en zijn regering om het land te leiden en de oorlog te winnen.

Tegen december 1916 betekenden gevechten binnen de coalitieregering het einde voor Asquith.

Lloyd George, de conservatieve politicus Andrew Bonar Law en Sir Edward Carson waren aanvankelijk van plan een kleine en exclusieve ‘Oorlogsraad’ in het leven te roepen, die zou worden voorgezeten door Lloyd George en de uitvoerende macht zou hebben over het verloop van de oorlog. Hiermee zouden ze Asquith als boegbeeld achterlaten, maar met weinig feitelijke macht.

Asquith zelf verwierp dit voorstel echter.

In plaats daarvan construeerde Lloyd George, met steun van Lord Northcliffe die zowel The Times als The Daily Mail in zijn bezit had, een nieuwe coalitieregering met hemzelf als premier.

Lloyd George’s ministerie

Lloyd George zou gedurende de rest van de oorlog aan de macht blijven. Hij vond het soms echter niet gemakkelijker om een overwinning te behalen dan Asquith had gedaan.

Soldaten van een Australische veldartilleriebrigade van de 4de Divisie op een vlonderpad door Chateau Wood, bij Hooge in de salient van Ieper, 29 oktober 1917

1917 in het bijzonder, was een verschrikkelijk jaar voor de geallieerden. Terwijl Amerika er eindelijk van overtuigd was om aan het conflict deel te nemen, zorgde de revolutie in Rusland in het Oosten die hen uit de oorlog zou doen stappen, de mislukking, de zware verliezen en de vreselijke omstandigheden van het offensief in Passendale, en de Franse muiterijen er opnieuw voor dat er weer een oorlogsjaar zonder overwinning was doorgebracht.

Lloyd George zou tijdens deze jaren vaak in conflict komen met Veldmaarschalk Douglas Haig en zijn leiding van het leger en hij probeerde verschillende keren om hem ofwel te vervangen ofwel onder controle van Franse militaire officieren te plaatsen, zonder veel effect.

Lloyd George zou echter het proces voortzetten dat hij als Minister van Munitie was begonnen, door ervoor te zorgen dat alle industriële kracht van Groot-Brittannië werd gewijd aan het winnen van de oorlog.

Toen de Duitse oorlogsinspanningen in 1918 begonnen te wankelen, zou de industriële productie van Groot-Brittannië van cruciaal belang worden voor het behalen van de overwinning aan het eind van het jaar.

Plaats een reactie