Een diepgaand begrip van imaginair publiek met treffende voorbeelden

Hoe griezelig de term imaginair publiek ook mag lijken, het is een psychologische toestand die vooral bij adolescenten voorkomt en volkomen normaal is. PsycholoGenie geeft een definitie en een diepgaande beschrijving van imaginair publiek. Check it out!

Snel feit

Volgens een studie van psycholoog Gerald Adams en Randy Jones van de Utah State University, wordt denkbeeldig publiek het meest gezien bij het begin van de puberteit. Adolescenten zijn zich bewust van de lichamelijke veranderingen die zich in hun lichaam voordoen, en zijn sterk bezig met hoe iedereen deze veranderingen ziet.

Imaginair publiek kan worden gedefinieerd als een egocentrische psychologische toestand bij een adolescent, die wordt gekenmerkt door de overtuiging dat mensen in de omgeving gretig naar hem/haar kijken of naar hem/haar luisteren. De reden voor het specifiek noemen van adolescenten is omdat, deze psychologische toestand het duidelijkst is tijdens de adolescentie.

Wil je voor ons schrijven? Nou, we zijn op zoek naar goede schrijvers die het woord willen verspreiden. Neem contact met ons op en we praten…

Let’s Work Together!

De term werd bedacht door de Amerikaanse kinderpsycholoog David Elkind, in 1967. Volgens hem hebben de mensen die het (niet bewust) meemaken het gevoel dat hun gedrag of daden in het middelpunt van de belangstelling van anderen staan. Andere mensen kunnen iedereen zijn, van familie tot vreemden. Elkind bestudeerde ook het gedrag van mannen en vrouwen met betrekking tot het concept. Hij mat de effecten met behulp van de Imaginary Audience Scale (IAS). De resultaten van het onderzoek toonden aan dat jongens meer bereid waren verschillende aspecten van zichzelf uit te drukken voor een (denkbeeldig) publiek.

Naast Elkind hebben verschillende andere psychologen, waaronder de zeer populaire Jean Piaget, het verschijnsel nader bestudeerd. Hier is wat zij vonden.

Beschrijving en voorbeelden van denkbeeldig publiek in de psychologie

Beschrijving

Hoewel veel mensen het als een stoornis beschouwen, kan het correct worden geclassificeerd als een ontwikkelingsfase van het leven. Het is een natuurlijk proces waarin een individu probeert een beter begrip te ontwikkelen van zijn associatie met de wereld. Imaginair publiek komt voort uit ego-centrisme en heeft nauwe banden met het concept van ‘persoonlijke fabel’.

Persoonlijke fabel verwijst eenvoudigweg naar het denken over zichzelf als speciaal en uniek. Hoewel het sterk verschilt van het begrip imaginair publiek, kan het een van de dochterbegrippen ervan worden genoemd. Een denkbeeldig publiek kan een individu op twee manieren beïnvloeden; het kan hem het gevoel geven uniek en speciaal te zijn (persoonlijke fabel), of het kan hem ook paranoïde maken. In sommige gevallen, beide.

Hoewel, als de adolescent de volwassenheid nadert, zou het denkbeeldige publiek geleidelijk verdwijnen als het individu meer realistische perspectieven krijgt van zijn rollen onder de mensen, en over hoe de mensen om hem heen denken.

Volgens Piaget, komt een denkbeeldig publiek voor tijdens de preoperatieve fase van de ontwikkeling; hij stelt ook dat de perceptie van adolescenten van denkbeeldig publiek in wezen gebaseerd is op hun perceptie van zichzelf. Eenvoudig gezegd, een imaginair publiek ziet alles wat een adolescent ziet, hoort wat hij hoort, weet wat hij weet, en voelt wat hij voelt.

Het concept imaginair publiek wijst ook op het vijfde ontwikkelingsstadium van de Amerikaanse psycholoog Erik Erikson, ‘Identiteit vs. Rol’. Erikson suggereert hier dat wanneer een kind volwassen wordt, het verward is over hoe het in de maatschappij past. Hierdoor gaat hij experimenteren met zijn rollen in diverse sociale groepen, sociale activiteiten en gedrag.

➤ Voorbeelden

Omdat het wereldbeeld van een adolescent nog niet volledig is ontwikkeld, ontstaan er ideologische conflicten tussen hem en de volwassenen thuis. Bijvoorbeeld: Jacob rijdt elke dag naar school in een VW Kever. Op een dag heeft zijn auto een lekke band en zijn vader stelt voor om de oude vrachtwagen te nemen, waarop Jacob tegensputtert en ervoor kiest om met een van zijn vrienden mee te gaan. Jacob’s vader ziet elk voertuig als een middel om op school te komen, terwijl Jacob’s denkbeeldige publiek hem niet toestaat de oude roestige vrachtwagen mee naar school te nemen.

Wil je voor ons schrijven? Nou, we zijn op zoek naar goede schrijvers die het woord willen verspreiden. Neem contact met ons op en we praten…

Let’s Work Together!

Ook tieners of adolescenten zouden herhaaldelijk hun kleren veranderen in een poging om er presentabel uit te zien voor iedereen om hen heen. Ze kunnen ook verschillende lopende rages en trends volgen die hen kunnen helpen in de maatschappij te passen. Als het dragen van geruite overhemden, jeans en Converse bijvoorbeeld de huidige rage is, zouden ze zich zo kleden om een goede indruk te maken op hun denkbeeldige publiek. Tieners maken zich ook zorgen over de kleinste foutjes die ze maken in een sociale omgeving; een puistje of een mee-eter kan een puber de hele dag zorgen baren, omdat hij/zij denkt dat hij/zij bekeken en beoordeeld wordt. In werkelijkheid is slechts een klein percentage van de mensen werkelijk geïnteresseerd in hoe iemand eruit ziet of zich gedraagt.

Naarmate iemands perceptie van de wereld volwassener wordt, nemen de effecten van denkbeeldig publiek geleidelijk af. Deze aandoening kan zich echter heel goed uitbreiden tot iemands volwassenheid in bepaalde gevallen waarin de rijping vertraging oploopt.

Plaats een reactie