Definitie van kracht

Kracht is de vectormagnitude waarmee een lichaam kan worden vervormd, zijn snelheid kan veranderen, of in beweging kan worden gebracht door een toestand van traagheid en onbeweeglijkheid te overwinnen. In wezen is de kracht of invloed van kracht geconcentreerd op het vermogen om de toestand van beweging of rust te wijzigen die een lichaam x reeds inneemt.

Hoewel Archimedes, of Galileo Galilei anderzijds, de eersten waren om te experimenteren en de eerste waarderingen van kracht te formuleren, was het Isaac Newton die mathematisch de beste definitie van kracht formuleerde en die welke tot op de dag van vandaag overheerst.

Er zijn vier fundamentele krachten in het heelal, de gravitatiekracht, de elektromagnetische, de sterke kern wisselwerking en de zwakke kern wisselwerking.
De eerste is de aantrekkingskracht die door een massa op een andere wordt uitgeoefend en geldt voor alle lichamen zonder uitzondering. Het tweede is, zoals de naam al zegt, datgene wat elektrisch geladen lichamen beïnvloedt en betrokken is bij de fysische en chemische transformaties van atomen en moleculen, en zowel aantrekkelijk als afstotend kan zijn. De sterke kern is waardoor atoomkernen bijeen worden gehouden en de zwakke kern tenslotte resulteert in de bèta desintegratie van neutronen.

Maar ver van neutronen, protonen of elektronen, is kracht ook een van de meest gewaardeerde fysieke kwaliteiten in de sportomgeving, want voor het realiseren van elke beweging, om te bewegen in de ruimte, om voorwerpen te verplaatsen, op te tillen of te duwen, hebben we de gezegende kracht nodig.

Ook onze houding vereist kracht, omdat we anders de zwaartekracht niet kunnen overwinnen en onvermijdelijk op de grond zouden vallen.

In elke sportactiviteit die wordt ontplooid en volgens wat geleerden op dit gebied ons vertellen, zijn er twee soorten kracht, statische en dynamische. Bij de eerste wordt spanning uitgeoefend op een weerstand zonder verplaatsing, bij de tweede wordt de spier verplaatst door de weerstand te overwinnen of te verplaatsen.

Zij zeggen ook dat kracht maximaal kan zijn, wanneer een maximale belasting wordt gemobiliseerd ongeacht de tijd die daarvoor nodig is (gewichtheffen), duurkracht, dat wil zeggen de toepassing van een kracht die gedurende langere tijd niet het maximum bereikt (roeien) en tenslotte vinden we explosieve kracht, dat wil zeggen het vermogen om in de kortst mogelijke tijd een niet-maximale belasting te mobiliseren (discuswerpen bijvoorbeeld).

Volgens het Internationaal Stelsel van Eenheden is de newton de naam die gegeven is aan de meeteenheid van kracht, als eerbetoon aan een van degenen die in deze zin het meest hebben bijgedragen. Het wordt gesymboliseerd door de hoofdletter N.

Andere toepassingen van het woord

Opgemerkt zij dat het woord kracht in onze taal ook andere wijdverbreide toepassingen kent die op de een of andere manier verband houden met de bovenstaande verwijzing.

Wanneer iemand de kracht en de robuustheid bezit om een voorwerp of een zwaar element van zijn plaats te brengen, of wanneer hij van diezelfde kwaliteiten blijk geeft, maar dan om een hindernis te overwinnen en een doel te bereiken, zal hij in termen van kracht spreken. In het laatste geval hebben we te maken met wat we zouden kunnen beschouwen als psychische kracht, die vaak zo belangrijk en doorslaggevend is als het gaat om het overwinnen van problemen of het verwezenlijken van projecten. Dat wil zeggen, men zal zeggen dat het aan deze kracht te danken is dat hij erin slaagde het voorwerp te verplaatsen of zijn doel te bereiken.

Ook kan men met het woord kracht de intensiteit aangeven die iets vertoont, bijvoorbeeld, de schreeuw of kreet van iemand had een ongelooflijke kracht.

Ook wordt het woord kracht in verband gebracht met zaken als macht, gezag, vooral omdat een legitieme autoriteit de kracht heeft degenen die zij aanstuurt te dwingen zich aan de geldende regels te houden.

Bij lichamelijk geweld daarentegen speelt de kwestie van de kracht altijd een rol, want wanneer geweld zich voordoet, is dat omdat iemand zijn kracht opdringt aan een ander die daarentegen, wat de meting van krachten betreft, zwakker is en bijgevolg in de wedstrijd verliest.

En anderzijds verwijst het in de sociologie veel gebruikte begrip “arbeidskracht” naar die lichamelijke en psychische gesteldheid waarvan een individu blijk geeft en die hij in werking stelt wanneer het noodzakelijk is een bepaald werk te verrichten. Het concept werd gecreëerd en uitgebreid door de Duitse filosoof Karl Marx in een van zijn grootste werken, Kapitaal, gepubliceerd in 1867.

Plaats een reactie