Concept of conclusion

De conclusie is het einde van een kwestie, waardoor deze wordt afgebakend en gespecificeerd. Vaak komt men tot een conclusie na de bespreking van een onderwerp, waarbij na het debat het probleem wordt opgehelderd, en het wordt afgesloten in een conclusie als synthese, die in het algemeen kort en precies zijn, en de fundamentele punten aangeven waarover overeenstemming werd bereikt.

In onderzoekswerk is het gebruikelijk om na het vaststellen van een hypothese, die ik heb trachten te bewijzen, het werk af te sluiten met een persoonlijke conclusie over de verkregen resultaten, waarbij op synthetische wijze wordt verwezen naar de stappen die werden gevolgd om daartoe te komen, en die zijn opgenomen in het theoretisch kader. Wie de conclusie leest, moet zich een mentaal beeld kunnen vormen van de uitgevoerde studie en de verkregen resultaten, maar het gaat niet om een samenvatting, waarbij delen van wat reeds in de tekst is geciteerd woordelijk worden overgenomen, maar om een logische koppeling van de gepresenteerde gegevens, waaruit blijkt dat het verkregen resultaat is ontleend aan hetgeen is gepresenteerd.

In de logica is de conclusie van een redenering de laatste stelling die uit de premissen wordt verkregen en die iets nieuws beweert, uitgaande van de gegevens die reeds bekend zijn in de voorgaande stellingen.

In de literatuur valt de conclusie samen met de ontknoping van de plot van het verhaal, na het begin of de inleiding en de kern van het probleem.

De term conclusie wordt ook gewoon gebruikt als een einde, als de beëindiging van iets eindigs, bijvoorbeeld wanneer gezegd wordt “zijn leven is voorbij” of “het werk is af”, of “het huwelijk eindigde in een scheiding”.

De conclusie is het einde van de plot van het verhaal, na het begin of de inleiding en de kern van het probleem.

Plaats een reactie